3LİF'S DİARY

Bugün bi arkadaşımla banklarda oturuyoruz.Birisi ona yalan söylemiş de çok kızmış.Bana göre kafama takmayacağım,kocca klavyedeki search tuşu kadar ufak bi olay ama onun için çok önemli..
 Arkadaşının yaptığının öyle kötü niyetle yapılan-büyük bi yalan da olmadığını söyledim
'ama yalan söyledi' dedi.'Ne yani sen bana yalan söyler misin?'
Hiç tereddütsüz 'Evet söylerim' dedim çok bozuldu.Oysa ben 'hayır asla' diye yalan da söyleyebilirdim.O zaman sevinirmiydi acaba?
 Herkesin değer yargıları farklı tabii,buna bişi demiyorum da aklıma takıldı
İrili ufaklı hiç yalan söylemeyen bi insan var mıdır sizce?
Bence yoktur.Olmamalı da.
İnsan bazen birini avutmak için,bazen duygularını kimse öğrenmesin diye bazen zor bi durumdan kurtulmak için,bazen birilerini mutlu etmek için,bazen,bazen.......defalarca yalan söyleyebilir.Valla bence normali de budur.
Bu arada umarım yanlış anlaşılmamıştır,ufak tefekleri geçersek hiiç yalan söylememeye özen gösteririm.Hatta en sevdiğim şey birisine,mesela yağıza
'Tabii doğru söylüyorum,ben sana ne zaman yalan söyledimki ?' deyip 'hiçbi zaman' cevabını almaktır=)
 Bu ufak tefeklerden kastım şunlar gibi yalanlardır.
Hee bide daha öncede yazmıştım,karşımdaki yalan söylememi istiyosa söylerim tabii ki,müstehaktır zaten ona
 Neyse konuyu şöyle toparliim,geçen sene terapiye gittiğimizde değer yargılarının üstünde çok durulmuştu.Mesela bir liste yapmıştık.Grup arkadaşlarımdan birinin 1 numaraya koyduğu -hayatta en değer verdiğim şey- sorusunun cevabı benim ilk 8'ime bile girememişti.Yani herkesin değer yargıları farklıdır,bunu yadırgamamak lazım.Ayrıca bugün o tartışmayı yaptığımız nadide arkadaşıma söylüyorum
tartışmak anlaşmanın birinci koşuludur.insanlığın tarihi tartışma tarihidir,tartışmadan gelişme olmaz, tencere dibin kara seninki benden kara,ak akçe karagün içindir,üzüm üzüme....
Off..
Benim civatalar gevşedi sanki biraz.Hava güneşli bahar kokuyo,çözmem gereken onlarca test,ağlamam gereken güzel bir neden,toplamak zorunda olduğum bi odam varken burda durmuş blog yazıyorum...

Yazımı bitirirken içinde yalan geçtiği için aklıma gelen,ikinci mısrasını Rafet'in benden çaldığına inandığım bi şarkıyı paylaşıyorum

yalan değil gözlerimdeki inan
eli mahkum susuyor bu yürek
ben ahımı çekiyorum derinden